Saturday, 25 August 2012

Hari ni




Hari ni aku pergi kenduri kahwin kakak kawan aku, Akmal. Akmal ni anak cikgu Halijah dan Prof. Bahrudin. Mak dan abah aku selalu tersebut nama ayah dia, Burhanudin. Akmal ni rasanya satu tadika dengan aku tapi kami kelas tak sama. Bila masuk darjah dua, baru aku boleh bergaul dengan dia. Aku ingat dia sombong, padahal pemalu yang amat dia tu.

Kakak dia, Nurazilah = doktor, soulmate dia, Azri = jurutera. Aku panggil kakak dia, kak long aje. Suami kak long ni, ada iras-iras Chinese sikit. Bila mak aku sembang dengan mak kak long (mak cik Jah aku panggil), rupa-rupa tok wan dia mat saleh. Haha, pening tak? Muka Chinese, tapi mix orang putih. Suami kak long tak nampak macam orang dewasa, babyface oh. Macam form five je aku tengok, padahal kaki dia dah jejak Rusia tu. Kak cik Akmal yang sambung belajar Master kat Australia pun ada tadi, esok dia dah kena fly ke Australia pulak. Takde cuti, buat cuti sendiri katanya.

Ramai orang datang, bangsa lain pun ada jugak. Kenduri satu Malaysia la katakan. Cina, Bangla, Nigeria, British pun ada. Yelah, ayah kak long kan profesor. Then, adik aku kata, kalau nak kahwin macam ni, kenalah belajar rajin-rajin. Pastu kenal dengan orang pandai-pandai. Kawan kat overseas pun boleh datang makan kenduri. Mahu tersedak aku. Kalau kawan-kawan overseas datang, kat mana depa nak tumpang?

Aku jumpalah jugak kawan aku, Atif renjong tu. Dia tak pakai spek dah la. Control hensem le tu. Akmal pun dah tinggi melayut. Abang dia Ariff tu, dah macam Daniel Radcliff si Harry Potter dah. Yelah, depa tu semua keluarga putih melepak, tak macam aku, putih sebab tak keluar rumah je. Mak aku pernah kata, "Mak suka Akmal tu," Aku tembak balik, "Kakak tak suka, dia pendek." Mak aku jawab, "Nanti dia tinggilah." Aku jawab, "Takde maknanya. Jenuh dia nak kejar ketinggian kakak."  Haha, sekarang ni dia yang lebih tinggi dan aku masih kekal 160 cm. =.='

Oh tak sangka, ex-bestfriend aku pun ada jugak. Tapi aku tak tahu la dia nampak aku atau tidak. Kalau nampak pun, takde bezanya langsung. Aku tetap tak nak sapa engkau *gelak jahat* Aku maafkan kau, tapi aku tak lupa apa yang kau buat tau. Susah bagi aku nak maafkan kau. Orang lain, boleh saja aku maafkan 100% ikhlas, tapi kau 10% pun tak sampai.

Aku ada satu simptom di mana, aku akan menggigil bila aku terjumpa orang yang buat jahat kat aku, sama ada emosi atau fizikal. Then aku ketap gigi aku. Tangan pun macam pesakit Parkinson je. Bila datang tahap parah, aku menangis la. Tunggu apa lagi, bebal le jawabnya. Aku ada satu sifat di mana, aku perlu belajar bersabar dan bertenang sebaik mungkin.

Blog telah berjaya dipulihkan! Alhamdulillah :) Sorry kalau lagu bingit sikit, aku suka lagu ni. Sebenarnya hari ni aku plan nak buat kerja aku yang tertangguh tapi sampai sekarang aku masih tak buat apa-apa. Daebak, esok la jawabnya aku terkejar-kejar nak buat kerja sekolah. Essay ! Nota Sejarah ! Kertas Addmath ! Kertas Biology ! Oh my, bila aku nak buat ni? 

No comments:

Post a Comment